Skóra twarzy codziennie narażona jest na drobne uszkodzenia, szczególnie u mężczyzn regularnie się golących. Niewielkie skaleczenie może wydawać się niegroźne, jednak czasem staje się początkiem poważniejszego problemu dermatologicznego. Jednym z nich jest figówka gronkowcowa – choroba, która rozwija się w obrębie mieszków włosowych i może utrzymywać się przez długi czas. To przewlekły stan zapalny, który bez odpowiedniego leczenia potrafi towarzyszyć pacjentowi nawet przez kilka lat.
Skąd bierze się figówka gronkowcowa
Źródłem choroby jest zakażenie bakteryjne. Na powierzchni ludzkiej skóry stale bytują różne drobnoustroje, jednak w pewnych warunkach mogą pojawić się także bakterie chorobotwórcze. W przypadku figówki główną rolę odgrywa gronkowiec złocisty oraz paciorkowce ropne, które wywołują ropne choroby skóry.
Do zakażenia dochodzi zwykle wtedy, gdy naskórek zostaje uszkodzony. Skaleczenia, zadrapania lub drobne otarcia pojawiają się szczególnie często podczas golenia. W takich sytuacjach bakterie mogą wniknąć do mieszków włosowych i rozpocząć proces zapalny. Jeśli stan utrzymuje się przez długi czas i obejmuje kolejne miejsca, rozwija się przewlekła postać choroby określana właśnie jako figówka.
Objawy, które powinny zwrócić uwagę
Choroba najczęściej pojawia się w miejscach, gdzie występuje zarost. Zmiany skórne obejmują przede wszystkim górną wargę, brodę oraz policzki, rzadziej kark, skórę głowy czy klatkę piersiową. Charakterystyczne są krosty i grudki zlokalizowane w ujściach mieszków włosowych. W ich środku zwykle widoczny jest włos, co nadaje zmianom specyficzny wygląd.
Część zmian zasycha i pokrywa się strupami, inne mogą przekształcić się w ropne nacieki i guzy. Długotrwały stan zapalny prowadzi niekiedy do uszkodzenia brodawek włosowych. W efekcie włosy wypadają, a w miejscu zmian mogą pojawić się blizny. W wielu przypadkach jednak po wyleczeniu choroby owłosienie odrasta i nie dochodzi do trwałej utraty zarostu.
Leczenie i znaczenie higieny
Terapia figówki gronkowcowej wymaga cierpliwości. Leczenie często trwa długo i opiera się przede wszystkim na stosowaniu antybiotyków dobranych na podstawie wyników posiewu oraz antybiogramu. Oprócz tego wykorzystuje się maści o działaniu złuszczającym oraz preparaty odkażające, na przykład roztwór fioletu goryczki.
W trudniejszych przypadkach lekarz może zalecić antybiotyki działające ogólnoustrojowo. Czasem stosuje się także szczepionki bakteryjne przygotowane przeciwko gronkowcowi. Równocześnie ważne jest wspieranie organizmu poprzez odpowiednią dietę i dostarczanie witamin z grupy B oraz witaminy C.
Ogromne znaczenie ma również codzienna higiena. Maszynki do golenia powinny być jednorazowe lub dokładnie dezynfekowane po każdym użyciu. Niewłaściwie czyszczone narzędzia sprzyjają ponownemu zakażeniu. W czasie leczenia wielu specjalistów odradza korzystanie z maszynek elektrycznych, ponieważ mogą dodatkowo podrażniać zmienioną chorobowo skórę.
